เสน่ห์ญี่ปุ่น?

บางครั้งผมกังวลว่า J-Subculture จะไม่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้ว่า “จะพาคุณเข้าสู่โลกย่อยของญี่ปุ่น” แน่นอนว่าเราขายสินค้าดีมาก แต่ลูกค้า (พวกคุณ) อาจจะรู้เกี่ยวกับโลกย่อยของญี่ปุ่นมากกว่าเราซะอีก ถามใครในออฟฟิศ (คนญี่ปุ่นหรือไม่) ว่าพวกเขาดู อนิเมะ ทำ คอสเพลย์ หรือไป งานเทศกาล ไหม คำตอบคือ “ไม่” หรือ “เคยแต่ไม่ได้ทำมานานแล้ว?”

แม้ว่าผมจะรู้สึกเหมือนฝันที่มาใช้ชีวิตในญี่ปุ่น แต่มันก็เป็นเรื่องการทำงานทุกวันนี้ ตอนเรียนที่ มหาวิทยาลัยโซเฟีย ในโตเกียวเมื่อสี่ปีที่แล้ว อากิฮาบาระ เป็นเส้นทางผ่านจากโรงเรียนไปบ้านพัก ช่วงนั้น ฮารุฮิ และ ลัคกี้สตาร์ กำลังดังมาก ผมเลิกสนใจตั้งแต่นั้น เฮทาเลีย นำไปสู่ความรู้สึกสุดท้ายเมื่อพูดถึงประเด็นเชื้อชาติและชาติ ผมรู้สึกว่า มุกตลกสเตอริโอไทป์เหล่านั้นไม่ตลกอีกต่อไป

แต่ก็ไม่ต้องสงสัยว่า วัฒนธรรมญี่ปุ่น (และโลกย่อย) มีความนิยมที่ต่างประเทศ ด้วยเหตุผลดี สินค้ายอดเยี่ยมและหลายชิ้นแสดงถึงอนิเมะหรือ เกม ที่มีพลังสร้างสรรค์สูง ผมยิ้มเมื่อดูคำสั่งซื้อที่ส่งออก เพราะมันเตือนถึงซีรีส์ที่ผมเคยชอบ หรือทำให้ผมอยากลองอะไรใหม่ๆ ซึ่งผมรู้ดีว่าคงไม่มีเวลา อย่างเช่นวันนี้ มีคนซื้อ สิ่งนี้ จริงๆ

ที่แปลกคือวัฒนธรรมป๊อปของญี่ปุ่น (เช่น โอตะคุ) และอุตสาหกรรมญี่ปุ่นมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยราบรื่น แต่พวกเขากลับมาร่วมมือกัน เช่น บริษัทที่สามารถผลิตของเล่นคุณภาพสูงจากงานของ นักเขียน และ นักอนิเมเตอร์ แต่เป็นเรื่องตลกที่จะได้ยินพนักงานออฟฟิศพูดถึง “เสน่ห์ญี่ปุ่น” หรือ “พลังอ่อนของญี่ปุ่น” หรือคำที่พวกเขาสร้างขึ้นเองเพื่ออธิบายวัฒนธรรมป๊อป ราวกับเป็นสิ่งที่สามารถภูมิใจ ทั้งที่ในความจริงแล้วพวกเขาเองคงไม่คิดจะทำคอสเพลย์

สรุปแล้ว ผมหวังว่าพวกคุณยังคงสนุกกับสินค้าของเราและวัฒนธรรมที่สร้างแรงบันดาลใจให้มัน แต่บางครั้ง ก็น่าสนใจที่จะคิดถึงสังคมเบื้องหลังด้วย

อย่างไรก็ตาม ผมจะฝาก ความคิดนี้ ไว้...